W jakim języku powinna być metka odzieżowa? – pobierz e-book

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email

Zgodnie z przepisami Rozporządzenia, etykiety lub oznakowania muszą być sporządzone w języku urzędowym państwa, w którym wyroby włókiennicze będą udostępniane (czyli de facto sprzedawane) konsumentom. Oznacza to, że sprzedawca ma obowiązek oznaczyć skład surowcowy w językach urzędowych wszystkich państw, do których prowadzi sprzedaż.

„Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011”

Powyższy obowiązek nabiera szczególnego znaczenia w kontekście sprzedaży internetowej, która może obejmować dużą liczbę państw. Czy zatem i w tym przypadku trzeba stosować oznaczenia w językach wszystkich tych państw? – odpowiedź brzmi „tak” (nie jest wystarczające podanie informacji w „uniwersalnym” języku, jakim jest angielski). Z drugiej strony, nie jest wymagane stosowanie oznaczeń we wszystkich językach urzędowych państw Unii Europejskiej, jeżeli produkty wysyłane są jedynie do kilku z nich.

Uzupełniając powyższe należy zaznaczyć, że obowiązek stosowania oznaczeń w konkretnym języku dotyczy relacji na linii przedsiębiorca-konsument (B2C), podczas gdy w relacjach między przedsiębiorcami (B2B) wymagane jest jedynie oznaczenie składu surowcowego, bez konieczności stosowania oznaczeń w języku kontrahenta.

Ponadto, sprzedawca odpowiedzialny jest wyłącznie za stosowanie języka urzędowego kraju, do którego sam prowadzi sprzedaż (przykładowo, jeżeli sprzedaje produkty tylko na terytorium Polski i Niemiec, a jeden z jego kontrahentów odsprzedaje później te produkty na terytorium Francji, to obowiązek zastosowania oznaczeń w języku francuskim będzie spoczywał na tym kontrahencie). Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby oznaczyć skład surowcowy w językach urzędowych państw, do których aktualnie nie prowadzi się sprzedaży.

Niezależnie od powyższego trzeba pamiętać, że rozporządzenie o oznaczaniu składu surowcowego obowiązuje na terytorium państw należących do Unii Europejskiej. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży prowadzonej do państw spoza UE (np. do Rosji, Turcji) należy zapoznać się z lokalnymi przepisami dotyczącymi oznaczania składu surowcowego. 

Chcesz wiedzieć więcej?

Pobierz bezpłatny e-book „Oznaczanie składu surowcowego, czyli co powinno znaleźć się na metce odzieżowej” pod adresem: https://instytutprawamody.pl/oznaczanie-skladu-surowcowego/


Potrzebujesz indywidualnej pomocy prawnej?
Napisz do mnie na a.szczudlo@creativa-legal.com

Przydał Ci się ten artykuł? Udostępnij go!

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email

Weź udział w dyskusji, napisz komentarz!

Skip to content